စက်မှုလုပ်ငန်းအသုံးပြုမှုအတွက် ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားသတ်မှတ်နည်း

ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားကို မှန်ကန်စွာသတ်မှတ်နည်းကို သိရှိခြင်းသည် စက်မှုလုပ်ငန်းတစ်ခု၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့မှ စီမံခန့်ခွဲသူ သို့မဟုတ် စီမံကိန်းအင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးအတွက် အရေးအကြီးဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားကို မှန်ကန်စွာမှတ်သားမှုမရှိပါက စက်ပစ္စည်းများပျက်စီးမှု၊ မျှော်လင့်မထားသော အလုပ်လုပ်နေမှုရပ်ဆို့မှုများနှင့် စီးပွားရေးအရ အကုန်အကျများသော ပြုပြင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရပါမည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် တည်ငြိမ်ပြီး အပ်စ်မှုမရှိသော လျှပ်စစ်ဓားပေါ်လွဲမှုကို အာမခံရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုတည်ငြိမ်မှုကို အာမခံရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားကို တိကျစွာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဤလမ်းညွှန်ချက်သည် စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် မိုင်ကရိုဂေနာရှိ စွမ်းအားအရွယ်အစားသတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်စဉ်အား အပြည့်အဝ လေ့လာပေးပါသည်။ ထို့အပါအဝင် ဘောင်ဒေါင်းအကဲဖြတ်ခြင်း၊ ပါဝါဖက်တာအကဲဖြတ်ခြင်း၊ စွမ်းအားလျော့ကျမှုအကဲဖြတ်ခြင်းများနှင့် သင့်လျော်သော မိုင်ကရိုဂေနာကို ရွေးချယ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် လက်တွေ့ကျသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဖော်ပြပါသည်။ သင်သည် အသစ်ဖွင့်လှစ်မည့် စက်ရုံတစ်ခုကို စီမံဆောင်ရွက်နေခြင်းဖြစ်စေ၊ ရှိပ already သည့် အပိုစွမ်းအားစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်နေခြင်းဖြစ်စေ၊ မိုင်ကရိုဂေနာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ခြင်းကို မှန်ကန်စွာနားလည်ခြင်းဖြင့် သင့်လုပ်ငန်းများနှင့် ရင်းနှီးမှုများကို နှစ်များစွာကြာမြင့်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် လျှပ်စစ်စွမ်းအားလိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း

ဘောင်ဒေါင်းအကဲဖြတ်ခြင်းကို အရင်ဆုံးလုပ်ရသည့် အကြောင်းရင်း

ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရန်အတွက် ပထမဆုံးအားဖြင့် ၎င်းသည် မည်သည့်လျှပ်စစ်ဘောင်ဒီအားကို ထောက်ပံ့ပေးရမည်ကို အတိအကျသိရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဘောင်ဒီများကို ပုံမှန်အားဖြင့် ခုခံမှုဘောင်ဒီများ၊ သံလိုက်ဘောင်ဒီများနှင့် မတ်တပ်မဟုတ်သော ဘောင်ဒီများဟု သုံးမျိုးခွဲထားပါသည်။ ဘောင်ဒီအမျိုးအစားတစ်ခုခုသည် လျှပ်စစ်အားအခြေအနေများအောက်တွင် ကွဲပြားသော အပြုအမှုများကို ပြသပါသည်။ ထိုအမျိုးအစားများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမပြုပါက ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားကို တိကျစွာသုံးသပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ အပူပေးသည့်အစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့သော ခုခံမှုဘောင်ဒီများသည် ရှင်းလင်းပါသည်။ သို့သော် မော်တာများနှင့် ကုမ္ပဏီများကဲ့သို့သော သံလိုက်ဘောင်ဒီများသည် စတာတ်အချိန်တွင် အလွန်များပြားသော လျှပ်စစ်စီးကွေ့မှုကို စုပ်ယူကြပါသည်။ ထိုစီးကွေ့မှုသည် ပုံမှန်အလုပ်လုပ်နေစဉ် လျှပ်စစ်စီးကွေ့မှု၏ သုံးမှ ခုနစ်ဆအထိ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် အင်ဂျင်နီယာများသည် လေးနက်သော လော့ဒ်စီဒျူールကို စုစည်းရမည်။ ထိုစီဒျူールတွင် ချိတ်ဆက်ထားသော ပစ္စည်းအားလုံး၊ ၎င်းတို့၏ အနေအထားဖော်ပြထားသော ဝပ်အား (သို့) ကီလိုဝပ်လော့ဒ်၊ ပါဝါဖက်တာနှင့် အပြည့်အဝလော့ဒ်ဖြင့် စတင်ခြင်း (သို့) အဆင့်ဆင့်စတင်ခြင်း ရှိမရှိ စသည်တို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ လေးနက်သော လော့ဒ်စီဒျူールအရ ဂျင်နရေတာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ပါက အများအားဖြင့် အများဆုံးလော့ဒ်ကို လျော့တွက်မှုအမှားကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။ စက်မှုနေရာများတွင် အမျိုးမျိုးသော လော့ဒ်များကို တွေ့ကြုံရလေ့ရှိသောကြောင့် စီဒျူールသည် အချိန်တိုင်းတွင် အလုပ်လုပ်နေသော အခြေအနေများနှင့် အဆိုးဆုံး စတင်မှုအခြေအနေများကို ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။

စုစုပေါင်း လော့ဒ်အလုပ်လုပ်နေမှုနှင့် အများဆုံးလော့ဒ်ကို တွက်ခြေရှာခြင်း

လော့ဒ်အချိန်ဇယားကို ရယှင်းပြီးနောက် ကီလိုဝပ်တွင် စုစုပေါင်းလော့ဒ်အားကို တွက်ချက်နိုင်ပါသည်။ ထို့အတူ ကီလိုဗော့အမ်ပီယာတွင် စုစုပေါင်းအသုံးပြုမှုစွမ်းအားကိုလည်း တွက်ချက်နိုင်ပါသည်။ စက်ရုံတစ်ခုအတွက် ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရန်အတွက် ဤတန်ဖိုးနှစ်ခုလုံးကို လိုအပ်ပါသည်။ ဂျင်နေရော်တာများကို kVA ဖြင့် အဆင့်သတ်မှတ်ပေးပြီး လော့ဒ်များကို kW ဖြင့် တိုင်းတာပါသည်။ ပေါင်းစပ်မှုသည် ပါဝါဖက်တာပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ kVA သည် kW ကို ပါဝါဖက်တာဖြင့် စိတ်ခေါ်ပေးခြင်းဖြင့် ရရှိပါသည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝါဖက်တာသည် ၀.၈ မှ ၀.၈၅ အထိ အသုံးမှုရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ၄၀၀ kW လော့ဒ်ရှိသည့် စက်ရုံတစ်ခုအတွက် ဂျင်နေရော်တာကို အသုံးပြုရန် ၄၇၀ မှ ၅၀၀ kVA အထိ အဆင့်သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အမြင့်ဆုံးလော့ဒ်သည် မြင့်မားသည့် အစပ်အားဖော်မှုများရှိသည့် မော်တော်များကို တစ်ပါတည်း စတင်လော့ဒ်ပေးသည့်အခါတွင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤအခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ရန် ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရန်အတွက် စတင်မှုအားဖော်မှုများအတွက် အပိုအရှုံးအမှတ်များကို ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ အင်ဂျင်နီယာအများစုသည် လော့ဒ်အသုံးပြုမှုအချိုးကို အသုံးပြုပြီး စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် ၂၀ မှ ၂၅ ရှုံးအမှတ်အထိ အပိုအရှုံးအမှတ်များကို ထည့်သွင်းရန် အကြံပေးပါသည်။ ဤအပိုအရှုံးအမှတ်များသည် ဂျင်နေရော်တာကို အလွန်အများကြီး အသုံးပြုမှုမှ ကာကွယ်ပေးပြီး အသက်တာကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေပါသည်။

ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် အရေးပါသည့် အချက်များ

ပါဝါဖက်တာနှင့် ဒီရေတင်း

ပါဝါဖက်တာသည် အင်ဂျင်နီယာများက စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် ဂျင်နာရေတာကို အရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် အများဆုံး မှားယွင်းစွာနားလည်ကြသည့် အချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပါဝါဖက်တာနိမ့်ခြင်းသည် အလုပ်လုပ်နေသည့် ပါဝါကို အတူတူပေးနိုင်ရန် ဂျင်နာရေတာသည် အသုံးပြုနိုင်သည့် ပါဝါထက် ပိုမိုများပါးသည့် ပါဝါကို ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ဆိုလေးသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဂျင်နာရေတာ၏ အသုံးပြုနိုင်သည့် ထွက်ပေါ်မှုကို ထိရောက်စွာ လျော့နည်းစေသည်။ ပါဝါဖက်တာနိမ့်ခြင်းကို မှန်ကန်စွာ မော်ဒျူလ်ပြုမှုမပြုဘဲ ဂျင်နာရေတာကို အရွယ်အစားသတ်မှတ်ပါက ကိုယ်တိုင်၏ kW လိုအပ်ချက်သည် အကောင်းမှုနေရာတွင် ရှိသည်ဟု ထင်ရသည်ဖြစ်သော်လည်း ဂျင်နာရေတာသည် အလွန်အမင့် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သင်၏ လော့ဒ်တွင် မော်တာများ၊ ဝယ်လ်ဒင်းပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲသည့် ဖရီကွင်းစီဒရိုင်ဗ်များ ပါဝင်ပါက ဂျင်နာရေတာကို kW သာမက kVA အရ အရွယ်အစားသတ်မှတ်ရန် အမျှအမျှ လုပ်ရမည်။

အမြင့်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အပူခါးမှုတို့သည် မော်တာထုတ်လုပ်မှုကို လျော့ချရန် အင်ဂျင်နီယာများကို ဖမ်းမိစေသည်။ ပင်လဲမြေများထက် ၁၀၀၀ မီတာအထက်တွင် လေသိပ်သည် လျော့နည်းပြီး ဒီဇယ်မော်တာများသည် စွမ်းအားနည်းသည်။ အလားတူပင် ပတ်ဝန်းကျင်အပူခါးမှုများသည် အအေးခံခြင်း စွမ်းရည်ကို လျော့နည်းစေသည်။ ဤအခြေအနေများတွင် ယုံကုံစိတ်ချရသော မော်တာကို ရွေးချယ်ရန် ထုတ်လုပ်သူများ၏ လျော့ချမှု ဇယားများကို အသုံးပြုရမည်။ ပင်လဲမြေနှင့် စင်တီဂရေးဒီဂရီ ၂၅ တွင် ၁၀၀၀ kVA ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် မော်တာသည် အမြင့်မှုနှင့် အပူခါးမှုများတွင် ၉၀၀ kVA သို့မဟုတ် ထို့ထက်နည်းသည်။ မော်တာကို စံသတ်မှတ်ချက်အခြေအနေများဖြင့် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ရှိသည့် နေရာအခြေအနေများအတွက် ရွေးချယ်ရမည်။

လော့ဒ်တိုးပါးခြင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် ချဲ့ထွင်မှု

စက်မှုလုပ်ငန်းများသည် မျှတ်မှုမရှိသည်။ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းများကို ချဲ့ထွင်ပြီး အသစ်သော စက်ကို ထည့်သွင်းကာ စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်များသည် အချိန်ကြောင့် တိုးပါးလာသည်။ ယနေ့နေ့တွင် မော်တာကို ရွေးချယ်သည့်အခါ နောင် ၅ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်အထိ လော့ဒ်တိုးပါးမှုကို အမှန်တကယ်ခန့်မှန်းပြီး ထည့်သွင်းရမည်။ အနာဂတ်တွင် စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိပါက မော်တာကို တပ်ဆင်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်အတွက် စွမ်းအင်မှုန်းမှုကြောင့် အသုံးပြုမှုမှုန်းမှုကို ပြောင်းလဲရန် လုပ်ရမည်။

လက်ရှိတွက်ခြေထုတ်ထားသော အများဆုံးပိုင်းခြားမှုထက် ၁၅ ရှင့် ၂၀ ရှုံးနေသည့် စွမ်းအားဖြင့် မော်တာကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် လက်ရှိအသုံးပျော်မှုထက် တဖြည်းဖြည်း တိုးပါးလာမည့် အသုံးပျော်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ချက်ချင်း အရင်းအနှီး အသုံးပြုမှုကို မလိုအပ်စေပါ။ ထုတ်လုပ်မှု တိုးချဲ့မှုများကို စီစဥ်ထားသည့် အဆောက်အဦများတွင် နောင်တွင် ဒုတိယမော်တာကို ထပ်မွေးနိုင်ရန် အတွက် အတူတက် အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် မော်တာကို ရွေးချယ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

မော်တာအမျိုးအစားကို ရွေးချယ်ခြင်း

အပိုအသုံးပျော်မှုနှင့် အဓိကအသုံးပျော်မှု စွမ်းအားများ

စက်မှုလုပ်ငန်းများအတွက် မော်တာအရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ရာတွင် အပိုအသုံးပျော်မှုနှင့် အဓိကအသုံးပျော်မှု စွမ်းအားများကို ခွဲခြားရန် လိုအပ်ပါသည်။ မော်တာသည် လျှပ်စစ်ပေးပို့မှု ပေါ်လွန်မှုများအတွက် နှစ်စဥ် အကောင်းဆုံး အသုံးပျော်မှုအနည်းငယ်သာ အသုံးပျော်သည့်အခါ အပိုအသုံးပျော်မှု စွမ်းအားကို အသုံးပျော်ပါသည်။ မော်တာသည် အချိန်ကြာမှုအတွက် သို့မဟုတ် အဆက်မပြတ် အသုံးပျော်မှုအတွက် အဓိက လျှပ်စစ်ပေးပို့မှုအဖြစ် အသုံးပျော်သည့်အခါ အဓိကအသုံးပျော်မှု စွမ်းအားကို အသုံးပျော်ပါသည်။ အဓိကအသုံးပျော်မှုအတွက် မော်တာအရွယ်အစားကို အပိုအသုံးပျော်မှု စွမ်းအားဖြင့် သတ်မှတ်ပါက မော်တာသည် အများကြီး ပိုမြန်စွာ ပုန်းပါးပါမည်နှင့် အစောပိုင်းတွင် ပျက်စေနိုင်ပါသည်။

ဂရစ်ပေးစွမ်းမှုမတည်ငဲ့သောဒေသများ သို့မဟုတ် ဂရစ်မရှိသောအဝ remote နေရာများတွင်ရှိသောစက်ရုံများအတွက် ပရိုင့်မ်ပါဝါအဆင့်သတ်မှတ်ချက်များဖြင့် ဂျင်နေရေးတာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။ ပရိုင့်မ်အဆင့်သတ်မှတ်ထားသောယူနစ်များကို ပိုမိုခိုင်မာသောအစိတ်အပိုင်းများ၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သောအအေးခံစနစ်များနှင့် အဆက်မပါသောလုပ်ဆောင်မှုအတွက် ပိုမိုနိမ့်သောဘောင်ချိန်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပါသည်။ ဂျင်နေရေးတာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ခြင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အမျိုးအစားကို မှန်ကန်စွာနောက်ခံထား၍ ဆုံးဖြတ်မှုချမှတ်ခြင်းဖြင့် ယူနစ်၏အသက်တာကုန်ဆုံးသည်အထိ ပုံမှန်မဟုတ်သောပြုပြင်မှုစရိတ်များနှင့် မော်လ်လ်မှုမရှိသောအချိန်များကို အလွန်အမင်းလျော့နည်းစေပါသည်။

တစ်ခုတည်းသောဂျင်နေရေးတာစနစ်များနှင့် အတူတက်သောဂျင်နေရေးတာစနစ်များ

အချို့သော စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် တစ်လုံးတည်းသော ယူနစ်ဖြင့် မပေးနိုင်သော အပိုအားထောက်ပံ့မှု (redundancy) သို့မဟုတ် တာဝန်ခံမှုအလေးချိန်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သော အခွင့်အလမ်း (load flexibility) လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများတွင် အင်ဂျင်နီယာများသည် စီးရီးဇီးရို (parallel) ဖွဲ့စည်းမှုများဖြင့် မော်ဒယ်စီးရီးဇီးရိုစနစ်ကို အရွယ်အစားသတ်မှတ်ရွေးချယ်ကြသည်။ စီးရီးဇီးရိုဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသော နောက်ထပ် ယူနစ်များ (နှစ်လုံး သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုများ) သည် တစ်လုံးတည်းသော ကြီးမားသော မော်ဒယ်စီးရီးဇီးရို၏ ထွက်ပေါ်မှုကို ကူးပေးနိုင်ပြီး အပိုအားထောက်ပံ့မှုကို အလိုအလျောက် ပေးနိုင်ပါသည်။ ယူနစ်တစ်လုံး ပျက်သွားပါက ကျန်သော ယူနစ်များသည် တာဝန်ခံမှုအလေးချိန်ကို ဆက်လက် ထမ်းဆောင်ပေးပါသည်။ ဤသို့သော နည်းလမ်းဖြင့် မော်ဒယ်စီးရီးဇီးရိုစနစ်ကို အရွယ်အစားသတ်မှတ်ပါက လက်တွေ့တွင် လိုအပ်သော စွမ်းအားကို အဆင့်ဆင့် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သော စွမ်းရည်ကိုလည်း ရရှိပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အပိုင်းအစိတ်အဖွဲ့များ အသုံးပြုနေသော အချိန်များတွင် အီးဖ်ယူအယ်လ် (fuel) အသုံးပြုမှု ထိရောက်မှုကို မြင့်တင်ပေးပါသည်။

စီးရီးဇီးရိုဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် မော်ဒယ်စီးရီးဇီးရိုစနစ်ကို အရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် ယူနစ်တစ်ခုချင်းစီသည် စီးရီးဇီးရိုပေါင်းစပ်မှု ပေါင်းစည်းချက် (synchronization panel) နှင့် အလိုအလျောက် အပ်လိုဒ်ပြောင်းလဲမှု ထိန်းချုပ်မှုများ (automatic transfer controls) နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီရပါမည်။ စီးရီးဇီးရိုဖွဲ့စည်းမှုတွင် ပါဝင်သော ယူနစ်အားလုံး၏ စုစုပေါင်း အမှတ်ပေးထွက်ပေါ်မှုသည် အများဆုံး လိုအပ်မှု (peak demand) နှင့် သင့်အတွက် အပိုအားထောက်ပံ့မှု အမှန်အကန် (headroom margin) ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရပါမည်။ စီးရီးဇီးရိုဖွဲ့စည်းမှုများကို ဒေတာစင်တာများ၊ ထုတ်လုပ်မှုစက်ရုံများနှင့် ဆေးရုံများတွင် အလွန်အသုံးများပါသည်။ ထိုနေရာများတွင် အဆက်မပေါင်းနိုင်သော အချိန်ကာလများ (continuous availability) သည် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် မိုင်ခရိုမီတာအရ ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် အဖြစ်များသော အမှားမှာ အဘယ်နည်း။

အဖြစ်များသော အမှားမှာ မော်တာများ စတင်မောင်းနေစဉ် ဖြစ်ပေါ်လာသော လျှပ်စီးအထိတ်အလန့်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မပြုမိခြင်းဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်နီယာများသည် လျှပ်စီးအသုံးပြုမှု အမှန်တမ်းကိုသာ အခြေခံ၍ ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ပါက အရွယ်အစားသတ်မှတ်ထားသည့် ယူနစ်သည် အရွယ်အစားကြီးမားသော မော်တာများ စတင်မောင်းနေစဉ်တွင် အလွန်အမင်းဖြစ်ပြီး အလုပ်လုပ်မောင်းနေမှုမှ ရပ်သွားတတ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ အိုင်ဒီယူဆီလော့ (inductive) လော့ဒ်များပါဝင်သည့် နေရာများအတွက် ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားသတ်မှတ်ရာတွင် လျှပ်စီးအထိတ်အလန့်မှု တွက်ချက်မှုများကို အမျှစုံထည့်သွင်းရမည်ဖြစ်ပြီး စတင်မောင်းနေမှုအတွက် အပိုအရွယ်အစား အကူအညီမှုကို အသုံးပြုရမည်။

ကုန်စည်ထုတ်လုပ်ရေးနေရာတွင် လော့ဒ်များသည် အပြောင်းအလဲရှိခြင်း သို့မဟုတ် ကြိုတင်မသိနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါက ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားကို မည်သို့သတ်မှတ်ရမည်နည်း။

လော့ဒ်များသည် အပြောင်းအလဲရှိသည့် နေရာများအတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သမိုင်းကြောင်းအရ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် လျှပ်စီးအသုံးပြုမှု ဒေတာများကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သင့်လျှပ်စီးပေးပို့ရေး မိုင်ခရိုမီတာများမှ အများဆုံးလျှပ်စီးအသုံးပြုမှု မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ၂၀ မှ ၂၅ ရှုံးနေမှုအပိုအရွယ်အစားကို ထည့်သွင်းရမည်။ ထို့အပြင် မျှော်မှန်းမထားသည့် လျှပ်စီးအသုံးပြုမှု အများဆုံးဖြစ်ပေါ်မှုများအတွက် အလွန်အမင်းဖြစ်မှုကို ကာကွယ်ရန် အလွန်အမင်းဖြစ်မှုကို အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ်သည့် လော့ဒ်မှုထိန်းချုပ်မှုများပါဝင်သည့် ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ရမည်။

စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် ဂျင်နေရော်တာအရွယ်အစားကို အလွန်အမင်းကြီးမားစေနိုင်ပါသလား။

ဟုတ်ကဲ့၊ အလွန်အမင့် အရွယ်အစားသတ်မှတ်ခြင်းသည် အမှန်စင်စစ် ပြဿနာဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် လုပ်ဆောင်ချက်အတိုင်း အလွန်ကြီးမားသော မီတာအရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ပါက အင်ဂျင်သည် အလွန်နိမ့်သော လုပ်ဆောင်ချက်အတိုင်း လည်ပတ်ပါမည်။ ထိုအခါ စိုစိုနေသော စတုက္ကံ (wet stacking)၊ ကာဗွန် စုစည်းမှုများနှင့် လေးစိတ်အား အကောင်းဆုံးမှု လျော့နည်းလာမည်ဖြစ်ပါသည်။ မီတာအရွယ်အစားကို မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ရန်အတွက် ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နေသော အားသည် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်ထားသော အား၏ ၇၀ မှ ၈၀ ရှိရန် ရည်ရွယ်သင့်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် အမြင့်ဆုံးအားအတွက် အနည်းငယ် အားလုံလေးမှုရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ သို့သော် အလွန်အမင့် အားလုံလေးမှုများ မှုန်းမှုများ မပါရန် လိုအပ်ပါသည်။